Van de hoofdtrainer: persoonlijk bericht

In november 2008 kwam ik voor het eerst bij Calypso. PADI Rescue was mijn hoogste brevet en ik had 46 duiken. Ik herkende een vereniging in problemen maar keek daar niet zo naar. Ik had ook een doel. In mei 2009 kon ik in Rusland gaan duiken en ik moest razend snel 20 tot 30 droogpak duiken in de winter op mijn naam krijgen om mee te mogen. En ik had nog geeneens een droogpak. Ik zou mijn doel bereiken als ik mee naar Rusland kon en dan zouden dan we wel weer zien.

En zo geschiedde. In mei had ik 20 droogpak duiken en mocht ik mee. Het zeewater was -1 graden en het zicht bij vlagen adembenemend. Natuurlijk was er meer. Het was de hele dag licht bijvoorbeeld en er lagen allerlei dorpjes en steden die hun hoogtijdagen alleen tijdens Breznjev hadden gekend. Nu zo goed als verlaten. Weer terug smaakte dat naar meer en ik besloot lid te blijven. Ik had toch al wat connectie met wat leden weten te krijgen (in die tijd was dat een hele uitdaging).

verlatenpand-Rusland

 

Nee, het wordt geen epistel. Het is nu bijna 6 jaar en bijna 500 duiken verder. Mijn brevetten passen niet meer in mijn linker én rechter achterzak, ik ben instructeur geworden en ik heb er bijna vier jaar bestuur (penningmeester en hoofdtrainer) opzitten. Ik ben echt gaan houden van het clubje en heb de eer en het genoegen afgelopen jaren de club volstrekt tegen de stroom in te zien opbloeien.  Vier jaar geleden werd je voor gek verklaard als je zou voorspellen dat het bad in 2014 aan de kleine kant zou raken, we jeugd zouden opleiden en de gemiddelde leeftijd met decennia zou afnemen. En toch is het gebeurd. Iedereen heeft zich er keihard voor ingezet. We hebben allemaal vreselijk veel gegeven met het resultaat dat we er veel meer voor hebben teruggekregen. Ik heb dit jaar intens genoten van het succes. De jeugdopleidingen en de grote groep 1*, 2*, 3* en intro’s hebben me echt energie gegeven.

Privé is er ook het een en ander gebeurd. Twee prachtige dochters die om steeds meer aandacht vragen en de beslissing om zakelijk op eigen benen te gaan staan, leidt voor mij tot de beslissing om prioriteiten te stellen. Te veel ballen in de lucht houden en constant sprinten, hou je niet lang vol. Ik moet even kunnen focussen als ik verder wil met mijn bedrijf. En dan komt het moeilijke besluit om me voor 2015 niet meer verkiesbaar te stellen als hoofdtrainer. De keuze tussen actief in het water of actief aan de vergadertafel, is makkelijk. Even een paar jaar rust op dit vlak, me concentreren op mijn familie,  mijn werk, duiken en de duikopleidingen. Dat laatste uiteraard nog steeds voor de volle 100%!

Tot de ALV zeker nog een paar VDHT’s en dan hoop ik dat er iemand zich opwerpt om het stokje van hoofdtrainer op zich te nemen.

Olivier

kwal-Rusland

spinkrab-Rusland

anemoon-Rusland

schip-Rusland