Neptunus duik 2017: wij waren erbij!

Neptunusduik 2017
Zou er zuurkool in het vaatje zitten?

Al weken zijn wij (de 1*-opleiding) bezig om ons voor te bereiden op de onderwaterwereld. Vroeger was ik al groot fan van de tekenfilm met Ariël, de snorkels en wie herinnert zich nog de film Amsterdamned? Dit alles kwam samen op zondag 23 april 2017.

Om half tien ’s ochtends kwamen wij aan bij het Oostvoornse meer waar de vrachtwagen van Sjaak al pontificaal stond geparkeerd. Het was even zoeken waar onze duikinstructeurs waren, blijkbaar was er een app gestuurd met: kom allemaal in het zwart…

Gelukkig stond de koffie en cake klaar en vonden wij vanzelf onze instructeurs. Na de duikbriefing van Vincent kende iedereen de water temperatuur (niet heel koud), het zicht (niet heel ver) waar je de lunch kon vinden en dat er nog een verrassing aan zou komen.

Lekker fris (zelfs in je droogpak 🙂

Toen was het toch echt tijd om ons klaar te maken en te water te gaan. Na het opbouwen van de set en het aantrekken van onze wetsuit gingen wij (mijn buddy Douwe en ik) met onze instructeur Remco en assistent Peter te water. Aan Eric gaven wij onze flesdruk door en langzaam slipte het koude water mijn wetsuit in…. Brrr, maar door de opwinding kon ik mij daar niet erg aan storen.

De eerste afdaling was van korte duur aangezien ik in een mum van tijd Peter, Douwe en Remco onder water kwijt was. Het was toch wel een stuk lastiger om tot zinken te komen dan ik in de Zijl gewend was. De tweede poging ging gelukkig goed en doordat ik actief tussendoor mijn oren aan het klaren was had ik niet door dat we al snel helemaal onder waren. Met zijn vieren volgden we het bandenspoor, en ging alles best vanzelf.

Het zicht was onderwater zoals aangekondigd niet ver… en zwom ik met Douwe schouder aan schouder achter de vinnen van Remco aan. Doordat we erg ons best moesten doen om elkaar niet kwijt te raken had je niet zoveel ‘zicht’ voor het leven onder water. Remco trakteerde ons nog wel op een mooie, levende krab. En verder bleven we vooral dicht bij elkaar.

Respect!

Nadat Douwe het teken Time Out had gegeven was het alweer tijd om terug naar de kant te gaan. Op de weg terug deden wij nog een oefeningetje vin wippen en bril klaren. Toen wij het water uitkwamen stond daar natuurlijk de machtige Neptunus. Hij was op deze zondagochtend iets wat gepikeerd dat wij zonder toestemming zomaar zijn waterrijk waren ingedoken. Gelukkig mochten wij alsnog de eed afleggen en beloven dat wij ons altijd aan de reglementen van de NOB zullen houden!

Weer terug op het vast land smaakte de knakworsten heerlijk en was het zonnetje lekker warm. We vulden braaf (zoals aan Neptunus beloofd) ons logboek in.

Op naar de volgende duik experience! Misschien dat ik dan Ariël wel tegen kom….

Groetjes,
Dineke