Malediven, toplocatie!

Malediven manta

Ik heb het altijd al geweten. De Malediven is een toplocatie voor duikers. Maar ja, ver weg, en duur enzo. Dus het was er in bijna twintig jaar nog niet van gekomen om te gaan. Tot iemand begin dit jaar zei: wie gaat er mee op een liveaboard? En ik dacht: ik! Want ik heb het gewoon verdiend!

fuseliers op de MaledivenSuper gaaf was het. Ten eerste al omdat ik de kans kreeg om een weekje samen met Cor te gaan duiken (dikke zoen voor oma!). En verder: de Princess Rani is een mooie boot, we hadden mooie gidsen (:)), de groep was leuk, en de duiken vielen gelukkig ook niet tegen. Sterker nog: ik heb alles gezien wat ik wilde zien: schildpadden, haaien, heel, heel veel vis, roggen, manta’s, en last but not least: de walvishaai! Yeah… Ondanks de ‘medium to low current’ op de meeste duiken toch nog een mooie score.

George

Voor de walvishaai, door de gids ‘George’ genoemd, moesten we twee keer het water in. De eerste keer hadden we hem zo laten schrikken toen we met ruim twintig duikers het water in sprongen, dat ik alleen nog maar een schaduw zag wegzwemmen. De volgende dag waagden we een tweede poging. Dit keer cruisten we door het gebied met de snorkelspullen in de aanslag, maar toen het dier zich niet liet zien, toch maar de duiksets aan. En daar kwam George alsnog… Hup, het water in! Met of zonder buddy, iedereen ging. Echt geweldig om hem langszij te zien komen voordat ie alsnog met een zwiep van zijn staart de diepte in verdween.

Aaien

Nurse shark op de MaledivenCool is ook om langs een prachtig rif te zwemmen, ergens een bochtje te nemen, en vervolgens bijna een slapende verpleegsterhaai omver te zwemmen. Ik had haar wel willen aaien, maar vond het ook sneu om haar te verstoren. Op een andere duik, waar witpunthaaien en roggen zo geconditioneerd waren dat ze met z’n allen ons omver kwamen zwemmen (totdat ze doorhadden dat we niks te eten hadden meegenomen), heb ik wel een paar keer mijn hand uitgestoken om een veeg van een staart of vleugel te krijgen. Zachtjes hoor! Lekker 🙂

Bukken

Allemaal onvergetelijke momenten. En zo ook die nachtduik met de manta’s, die het plankton kwamen eten dat op onze lampen afkwam. Schitterende beesten, groot, en zo verschrikkelijk gaaf als ze recht op je af komen zwemmen met die grote bek open! We moesten soms echt bukken om een botsing te voorkomen. 

Op nul

Malediven manta, en Jesca aan de octopusIntussen zat ik lekker de lucht van mijn second best buddy op te lurken. Door een lekkage aan de kraan van mijn fles, had ik aan boord op het laatste moment een andere fles gepakt, en was vervolgens snel de groep achterna gesprongen. Toen ik op de bodem (15 meter diep) bemerkte dat de laatste ademteug me nogal moeilijk af ging (hmm, vertrouwd gevoel, betekent dat er iets niet klopt…), checkte ik mijn manometer – die stond op nul. Op zoek naar een alternatief dus! Titus was zo aardig me zijn octopus te geven toen ik hem daar beleefd om vroeg. Cor was ook in de buurt, maar het leek me niet handig daar aan te haken, aangezien hij dan niet vrij zou zijn om te fotograferen. Ik geloof ook niet dat hij het heel erg vond dat ik een keertje vreemd ging. Een bier en een kus voor Titus!

Eenmaal thuis duurde het wel een paar dagen voordat alles verwerkt was. Eigenlijk wilde ik liefst gelijk alweer terug. Maar ja, dat moet ik eerst nog weer even verdienen.

Merci mannen, het was gezellig! xxx

Cor, Jesca, Titus, Remon, Albert, Peter, Hans, en Ronald