Liveaboard op de Noordzee

Dit jaar zat het niet mee met mijn Noordzeeduiken. Bijna alle geboekte trips gingen vanwege het matige weer  niet door. Maar gelukkig kon ik op 29 juli voor het eerst dit seizoen een weekeind weg en hebben we 4 mooie wrakduiken kunnen maken.

Vijf dagen op zee.Genieten op zee

Op dinsdag 23 augustus kon ik 3 dagen later dan gepland voor de tweede keer de zee op om een week lang te duiken. Het weerbericht luidde: Hittealarm, dus waar kan je beter zitten dan op zee. Eindelijk waren de weergoden mij gunstig gezind.

Om 10 uur voeren we de haven van IJmuiden uit, de Noordzee op, de volle zon tegemoet. Tegen half vijf ’s middags zaten we al een eind op zee en hebben we een duik gemaakt op de Queensford, een wrak van een vrachtschip dat in 1980 is gezonken.

Het filmpje dat ik van de Queensford heb gemaakt:

U31

U31

Tegen de schemering kwamen we aan op de eerste overnachtingsplaats, vlak bij de vorig jaar ontdekte Duitse onderzeeër U31 uit de eerste wereldoorlog. Deze onderzeeër is in januari 1915 de zee op gegaan en is waarschijnlijk een mijnenveld in gevaren.

De volgende ochtend maakten wij onze eerste duik op dit wrak, daarna volgenden er nog 3. Voor mij wat het de eerste duik op een onderzeeër en ondanks dat het veel kleiner en minder uitstekende delen heeft dan een gewoon scheepswrak is het toch wel heel bijzonder om zo’n stukje historie te kunnen bezoeken. Ook hier heb ik weer van kunnen maken:

Wachten op 1000

Na de vroege ochtendduik van donderdag 25 augustus gooiden we los en zijn we nieuwe posities gaan scannen die de schipper Hans van vissers had gekregen. Zullen we de Nederlandse O13 vinden die nog altijd vermist is? Helaas hebben we niet op alle posities een wrak gevonden, waren te klein of lagen te diep. Hierdoor misten we de middag kentering en ik mijn jubileum duik voor mijn 1000e gelogde duik. Maar de taart die ik had meegenomen was al ontdooid en met de hittegolf nog 6 uur langer bewaren was geen optie. Dus hebben we gevierd dat ik mijn 999e duik heb gemaakt en voortaan niet meer onder de 1000 duiken kan loggen.

 

Wisselvalligheid

Aan het einde van de middag bereikten we midden op de scheepvaart rotonde tussen Rotterdam, EngelandSelfie op de wisselvallighedd en Scandinavië het wrak van de Wisselvalligheid. Een Viskotter uit Goeree, die in 1996 na een aanvaring in de mist is gezonken. We konden weer duiken!. We gingen overboord en hebben vooral de bovenste delen van het wrak bekeken. De schroef lag op een diepte van 41 meter, buiten het bereik van ons Nitrox mengsel. Op vrijdagochtend hebben we een tweede duik op dit wrak gemaakt waarna we vertrokken naar de Aboukir, een van de Engelse kruisers die voor de kust van Scheveningen liggen.

 

HMS Aboukir

Love Noordzeedduiken
Het hart van de Aboukir

Op vrijdagmiddag hebben we aangelegd op de Aboukir en ik dook als eerste mee om te helpen Om het anker vast te leggen aan het wrak. Helaas lagen we net te ver weg en konden het wrak niet vinden. Na 20 minuten kwamen we weer boven. Het anker werd opnieuw uitgegooid en het tweede team had meer geluk. We konden weer gaan duiken. We hadden hier het beste zicht van de hele trip en zijn ook hier blijven overnachten. Na de ochtendduik zijn we weer terug gevaren richting IJmuiden.

Onderweg zagen we de Aquila varen, die ook op weg was naar de Aboukir met aan boord Albert en Michael. Helaas wel te ver weg om elkaar te zien maar de schippers hebben via de marifoon de laatste berichten over het zicht e.d. uitgewisseld.

Michael heeft van zijn duik op de Aboukir die filmpje gemaakt:

Er kwam weer slecht weer aan. Zondag kon er helaas niet meer op zee gedoken worden. Maar deze dagen pakken ze mij niet meer af 🙂