Half jaar uit het leven van ……

Het is 12 april 2014. De zon prikt door de wolken en spiegelt in het nog koude water van het Oostvoornsemeer. Winter heeft afscheid genomen en het voorjaar staat te dringen om de watertemperatuur in de richting van de 8 graden te duwen. Teun, onze jongste duiker in de dop, heeft het er moeilijk mee en dat is helemaal terecht. Het water is echt veel te koud voor hem. Water kouder dan 14 graden water en leeftijd onder de 14 jaar gaan echt niet samen. We spreken af om na de zomervakantie de buitenduiken te maken. Dan is het zicht op zijn best en ook de temperatuur 10 graden hoger dan in April. Teun helpt, in de tussengelegen periode, mee om zwembadoefeningen voor nieuwe 1* cursisten voor te doen.

IMG_0565

Feestje

28 september….. We hebben er zin in. We lopen bij duikstek Den Osse Haven (ook wel genoemd Ossenhoek of golfbreker)  het water in en voelen het 17 graden “warme” water langzaam via schoenen en pijpen ons ruggetje in lopen. Het valt Teun gelukkig erg mee en we genieten van het onderwaterlandschap ter plekke.  Wat veel leven zien we daar ronddartelen. Echt een feestje. Genieten. Als we na 20 minuten naar de oppervlakte gaan om even bij te kletsen is Teun erg enthousiast. Mooi, denk ik, in de pocket! Zijn excuus voor het feit dat hij steeds iets boven mij bleef duiken was trouwens erg valide: “Ik ben zo bang om iets kapot te maken”. Is dat mooi of niet?! We duiken nog 20 minuten en zien, bij het boven water komen, Huig (Teun zijn pa) in het zonnetje op de pier liggend van het nog goed prikkende zonnetje genieten. Wat boffen we allemaal.

Schredensprong

Na een heerlijke “van der Plas BBQ burger” te hebben verorberd heeft Teun zelf de knoop doorgehakt. We gaan een tweede duik maken en ik besluit om deze bij Nieuwe Kerkweg te maken. We doen check de stek en vraag aan Teun hoe hij straks te water wil gaan. Schredensprong vanaf de steiger of aan de zijkant het water inlopen? Hij kiest zonder enig twijfelen voor de schredensprong. Gaaf! Alles wat geleerd is in het zwembad valt nu mooi op z’n plek.

We staan een half uur later samen op het randje van de steiger. Finale buddycheck en we zijn er klaar voor. Ik spring als eerste in het water en kijk trots toe als Teun een minuutje later een meer dan fraaie stap voorwaarts maakt, de duikers op de stijger vol bewondering achterlatend, door het oppervlakte van de Grevelingen heen zakt.

Teun

Wraak

Na de heerlijke tweede duik kleden we ons voldaan weer aan.  Wat ben ik trots en wat is Teun blij.
De twee duiken daarna maken we in Tolenburgerplas en de laatste doen we weer in Oostvoorne. Teun wilde daar, na een half jaar, toch nog even wraak nemen op zijn poging in April.

Van harte met je 1* junior brevet!

Half jaar uit het leven van een instructeur. Wat ben ik er blij mee.

Albert van der Plas