Een blije getijdenzondag in augustus

Heremietkreeft in de Oosterschelde

Samen met Anouk en Roel doe ik de 2sters opleiding bij Albert en Michael. Nu heb ik al wat kunnen afstrepen van de 2sters opleiding (redden, navigatie, biologie, nacht), de getijdenduik stond nog op het programma.

Getijde informatie Zoetersbout

Niet bij Roel omdat voor hem Michael en Vincent al in april naar de Oosterschelde waren afgereisd. Niet meer bij Anouk omdat zij niet lekker was en nog een zware week voor de boeg had. Dit is gelijk ook een beetje het centrale gegeven van ons gezellige 2sterclubje Anouk, Roel en ik. Op de een of andere manier moeten Albert en Michael ons individueel examineren terwijl een duik toch echt eerst als groep was gepland.

Zo kwam het dus dat ik op die zondag in augustus op een bankje bij Zoetersbout zat en twee heren mij aan een kritisch verhoor onderwierpen. Waar ligt de open zee? Wat is het getijde? Wat doet dat met de stroming onder water ? Welke kant kan je het beste kiezen om op te gaan ? Waarom is er weinig getijde verschil in Zoetersbout? Waarom wel in het straks te bezoeken Sint Annaland? Wat voor maan is het? Help waar ben je Anouk, die altijd zo lekker het voortouw neemt in het beantwoorden van vragen. Nu moest ik uit mijn comfort zone en de vragen te lijf. Dat dit leidde tot een geheel ander duikplan dan waar ik een paar dagen geleden op had zitten zwoegen, ach daar stapte de heren gemakkelijk overheen.

Het leven van een instructeur is zwaar….

Eenmaal onderwater lachte het leven mij weer toe. In slow motion over de bodem hebben we net de pier aangetikt en weer terug. Ja er was ook zoveel te zien en ja ik hield me wel heel strak aan het duikplan. Exact na 40 minuten schoot een duiker met een touw en toen even later nog een duiker aan een touw vlak langs ons heen, weg uit de droom van het mooie onderwaterlandschap, terug naar de realiteit. Als dit duikers zijn, zijn we dan wellicht niet al terug bij het eindpunt? Best trots op mezelf, bleek dit eenmaal boven ook echt te zijn. Later legde Albert mij uit dat deze duiker doken met een buddylijn (zie Duikerswoordenboek) niet door hadden dat er die 2 meter tussen die lijn misschien ook nog iets kan gebeuren…

Op naar Sint Annaland. Achter de dijk volgde het bekende vragenvuur waarbij ik nog steeds helaas niet op Anouk kon terugvallen. Sint Annaland heeft een groot verschil tussen eb en vloed omdat het erg ondiep is en dus ook veel stroming.

Grote zeenaald

Dat hebben we gemerkt onder water. Het was echt heel geinig om op die zandvlakte krabben buitelend over elkaar langs te zien schieten. En het was best hard werken om die vaargeul te bereiken en de stroming hield zich niet ook al niet aan het duikplan. In plaats van tegen de stroming in, zwommen we met de stroming mee. Dit betekende een grote zoveelste wijziging van afspraken. Blij dat we de vaargeul bereikten en weer geweldig mooi onderwaterleven konden bewonderen. Albert telde de zeenaaldjes en kwam tot 67, toevallig precies het getal van het tafeltje waaraan we eerder geluncht hadden.

Terug aan wal hebben we ons weer verbaasd over de theorie: hoe kan het dat de stroming tegengesteld was dan deze volgens de theorie moest zijn terwijl we toch precies op de kentering doken? Helemaal blij en opgelucht dat dit mijn enige leerpunt was, werden deze getijdenduiken afgetekend in dat heilige logboek.

Bedankt Albert en Michael voor de leuke dag en leerzame duikervaring.

Sandra