De Anti-Duiker

Olivier in trim

Vooropgesteld, een club of duikschool kan verjongen en Calypso laat dat zien! Ik besef ook dat één zwaluw nog geen zomer maakt. De NOB heeft het nog steeds moeilijk en aan de waterkant zie ik nog steeds voornamelijk veertigers en vijftigers. Ondanks het goede nieuws van Calypso lijkt het duiken in Nederland niet heel erg te verjongen.

De vraag is wat de oorzaak hiervan is en natuurlijk daarna wat we hier aan kunnen doen. Als het duiken in Nederland voor een grotere groep aantrekkelijk kan worden, heeft dat ook voor Calypso positieve effecten.

Ik waag mij aan drie hypothesen waarom duiken in Nederland niet lijkt te verjongen.

Hypothese 1: dit is normaal en er is niet veel aan de hand.

De groep Nederlandse duikers is altijd 35-55 jaar. Echt in Nederland duiken (+50 duiken per jaar) kost veel tijd en geld. Om veel te duiken heb je een auto nodig en uitrusting waar je kou, stroming en slecht zicht mee kan trotseren.

Zeker in de winter en het voorjaar zie je kapitaalkrachtige veertigers en vijftigers met droogpak en dure uitrusting veel duiken maken. Dit is dus zeker niet “tout duikend Nederland” maar omdat deze groep veel duikt, zie je ze ook relatief veel vaker.

Kort door de bocht: jongeren onder 25 hebben tijd maar geen geld en zie je in Nederland weinig, tussen 25 en 35 heb je al wat geld maar geen tijd; deze groep duikt op vakantie en zie je in Nederland minder, tussen 35-55 heb je geld en tijd en deze groep zie je veel en duikt en het hele jaar door en na 55 vallen er al veel af met gebreken.

De hypothese is dat duiken niet vergrijst, maar een doorstroom kent en voor duiken in Nederland een hoogtepunt heeft op 35-55 jaar. Dat betekent dat je de “marketing” voor Nederlandse buitenwaterduikers vooral moet richten op de dertigers om de afvallers na 55 te compenseren.

Binnen LOV Calypso merken we dat veel jong volwassenen hun geld liever uitgeven aan andere zaken. Ze zijn nog ongebonden, hebben geen kinderen, zijn bezig met opbouwen en willen de wereld zien. Anders dan vroeger, is het veel betaalbaarder om als jongere een vliegreis te boeken naar Verweggistan. Elke euro gaat naar deze doelen. Een brevet halen is leuk, maar serieus duiken in Nederland is toch iets voor nadat “de kinderen uit de luiers zijn”.

Hypothese 2: dit is normaal en het kan veel beter

Buitenland of Nederland

In hypothese 1 bied ik “de oplossing” binnen de huidige grondgedachten. Uitgaande dat deze probleemstelling juist is, is de vraag is of het ook anders kan. De vraag is dan hoe we voor duikers onder de 35 structureel duiken in Nederland aantrekkelijk kunnen maken. Allereerst zullen we deze groep moeten overtuigen dat je veel beter in Nederland je brevet kan halen dan in het buitenland. Dat betekent dat we het halen van een brevet (gericht op buitenlandse duiken) net zo toegankelijk moeten maken als de duikschool op het vakantieadres. En tegelijk moet je zorgen dat het halen van een brevet in Nederland geen afknapper wordt. De plaatselijke modderpoel is geen instructieplas (hoe makkelijk dit ook is) en een brevet halen voor de vakantie betekent ook afduiken in mei/juni met 14 graden en algenbloei. Echter, als de interesse is gewekt, is nog steeds een probleem: geld.

Om jeugd en jongeren tot 35 te binden, moet je een uitrusting bieden. Clubs kunnen hier een oplossing bieden als ze kiezen deze groep structureel te ondersteunen. Commercieel kan lease of langdurige huur een mogelijkheid zijn. Waarom geen robuust simpel droogpak voor de jeugd/jongeren ontwikkelen? Met een leaseconstructie kunnen ze telkens een maat verder als ze groeien (in lengte en breedte). Gelijk alle buitenwaterduiken in droogpak (en ja dat kan!), je hebt dan een veel langer seizoen en nooit meer verkleumde jeugd en jongeren. Dit soort zaken zou je in Nederland centraal kunnen aanpakken (Stichting Nederlandse Droogpakcentrale?!?). De oplossingen kan je natuurlijk vrij breed trekken.

Hoe dan ook, we denken teveel in de vaste kaders en om het beter te doen dan de oplossing van hypothese 1, zullen we oplossingen buiten onze kaders moeten verzinnen. We laten veel potentiële duikers liggen die een definieerbaar probleem lijken te hebben: geld.

Hypothese 3: dit is niet normaal

Ik zie in Nederland veel oude gesloten verenigingsstructuur en verkokering. Vroeger was er weinig alternatief om te leren duiken anders dan via een vereniging en verenigingen waren per definitie familieaangelegenheden. Daarbij komt dat de vereniging op de eerste plaats stond en het doel (duiken, fanfare, korfbal) op de tweede plaats. En binnen de duikverenigingen was het duidelijk dat de NOB de enige echte opleider was en de rest maar secondaire aanfluitingen en vooral met veel dedain aan de waterkant moet worden behandeld.

De situatie is nu veranderd. Je kan je “PADI” halen bij een commerciële partijen in een paar weekenden en het “verenigingsleven” is structureel veranderd. De vereniging staat voor nieuwe leden op de tweede plaats, het doel op de eerste plaats. Als verenigingen moeten we hierdoor  plots concurreren met de commerciële opleidingen die mogelijk kwalitatief andere duikers opleveren maar veel meer inspelen op de concrete vraag binnen de potentiële duikers: snel een handzaam brevet voor de aankomende vakantie in Verweggistan.

Met blijven hameren op de oude gesloten verenigingsstructuur jagen we mensen weg. “We” doen dat zelf natuurlijk nooit maar “hullie en zullie” natuurlijk wel.

De anti-duiker?

We hebben allemaal een mening over de uitrusting/opleiding/vaardigheden/gezelligheid van de andere duikers groepen. Zelf verklaarde technisch duikers hebben niet veel met zelf verklaarde recreatief duikers en visa versa. Verenigingsduikers hebben niets met commerciële opleiders en mensen die een commerciële opleiding hebben gevolgd kijken op net zo neerbuigend naar NOB-ers als visa versa. Zij zijn zo allemaal ook een clubje geworden.

Dit jaagt mensen weg. Vooral de steeds groter wordende groep seculieren hebben echt helemaal geen boodschap aan dit soort clubjesgedrag. Daarmee zijn “We” allemaal als duiker gebrevetteerde anti-duikers geworden. Dit is internationaal ook een probleem trouwens, zie onderstaand betoog waarin de Amerikaan aardig aangeeft waar de problemen zitten:

De oplossing ligt bij de duikers zelf. Respecteer elkaar en stop ermee je ongezouten mening te ventileren. We lijken de laatste jaren allemaal de waarheid in pacht te hebben waardoor de verschillen alleen maar groter zijn worden. Het wordt onmogelijk voor iemand om zijn eigen plezier te vinden in duiken, want degene zal zich altijd moeten conformeren aan de rigide maat van de eigen groep. Alleen als je van nature al helemaal in de pas loopt, is het leuk.

De oplossing zit in zelfreflectie, inleving en positieve feedback binnen je eigen groep. Ik geef geen voorbeelden omdat ik daarmee het risico loop mensen weg te zetten en het vuur alleen maar aan te wakkeren. Bedenk zelf over welke duikgroep(en) je in Nederland een negatieve mening hebt. Schrijf ze op en constateer vervolgens dat het jouw negatieve mening over deze groepen is, die ervoor zorgt dat er minder duikers in Nederland bij komen.

Tot slot en nu

Tot zover mijn drie hypothesen. Het zijn hypothesen. Dat betekent dat ik geen grondige analyse heb gedaan of een of meerdere hypothese waar zijn. Dat kan ik ook niet makkelijk als individu. Ik kan wel aannemen dat deze hypothesen allemaal juist zouden kunnen zijn en vanuit het experiment de hypothese onderzoeken door direct:

  • Marketing op 30-35 jarigen te doen
  • Oplossingen voor materiaal en vervoer voor jeugd en jongeren te vinden
  • Te starten met zelfreflectie en mensen actief en positief aan te spreken op anti-duiker gedrag

Voel je vrij andere hypothesen voor probleem en oplossing te formuleren. Misschien weet iemand of er al vergelijkbare hypothese zijn onderzocht of wil iemand ze onderzoeken.