De 02022020 Palindroomduik van Calypso

Palindroomduik @ Zegerplas

Ik duik niet zo veel meer als vroeger, en dat is er niet beter op geworden sinds mijn droogpak total loss is verklaard. Maar ik doe wel aan cherry picking. En net toen ik aan het bedenken was hoe ik aan de bijzondere datum van 02-02-2020 invulling wilde geven, riep iemand op de app groep dat we moesten gaan duiken. De Palindroomduik! In de Zegerplas nota bene, om de hoek! Een mooie toevoeging aan mijn collectie bijzonderegelegenheidsduiken, want toen de wereld zou vergaan (21-12-2012) was ik ook bij de Apocalyps(o)duik. Dat wil je niet missen.

Hier lach ik nog…

Zelfs niet in natpak bij 7 graden water…..

Martijn ging gelukkig ook nat. En hoewel de deal was om 11:21 te water te gaan en 12:11 er weer uit, kwamen wij overeen dat 33 minuten (op deze 33e dag van het jaar!) ook een heel mooi streven was. We kregen nog een ‘Respect!’ naar ons toegeworpen door de duikers die hun duik er net op hadden zitten, inmiddels wel welkom ontvangen terwijl het brrrrrrr water in onze schoenen liep. Met acht duikers waren we. Verder twee bovenwaterfotografen die voor de publiciteit zorgdroegen, en een trouwe supportster die bijna geen regenbui te gek vindt.

Het bord waarschuwde al 🙂

Ik ging niet om 11:21 onderwater. Terwijl we zouden afdalen, bedacht ik me dat de combinatie van het strakke pak, hoog ademhalen door de kou, en nul zicht me geen goede start zou opleveren. Soms kan de stress zomaar toeslaan en daar moet je dan maar naar luisteren. Even verderop langs de steiger met beter zicht ging het beter. Langzaam afdalen naar 11 meter (en een beetje) en dan maar zien welke speeltoestellen we in het ‘natuurpark’ zouden tegenkomen. Her en der een wrakje of een betonnen buis, wat grut aan vis en kreeftjes, uiteraard het onvermijdelijke afval. Na 22 minuten twijfelde ik even of ik dit genoeg vond, maar Martijn was lekker aan het rondkijken, en ach, eigenlijk waren alleen mijn handen en voeten onderkoeld, dus ik liet het moment voorbij gaan.

Bij 30 minuten waren we terug bij de instapplek. ‘Nog drie minuten’, gebaarde Martijn. We gaan het halen! Nog twee…. Nog een… Yes! Duim omhoog! We did it! Aan de oppervlakte een high five en een grote grijns. Vervolgens strompelden we op onze ijsklompjes terug naar de auto terwijl de eerste droogpakduikers ook alweer arriveerden.

Het kostte me heel veel kopjes hete thee en broodjes knakworst voordat ik weer een beetje kon ontdooien, maar van binnen gloeide het. Een duik om met grote cijfers en letters in mijn logboek te noteren. Dit zijn de leukste momenten en daarom hou ik (al zo lang) van Calypso J

Aanwezig: Vincent, Albert, Olivier, Mark, Michael, Rob, Martijn, Jesca (onderwater), en Michel, Eric en Henriette (bovenwater).

Afwezig: all the rest of you.