door: René Persijn

Na drie en een half uur vliegen landde het vliegtuig in Sharm el Sheik. De temperatuur was rond de 25 graden C. We kregen met twee andere Nederlandse jongens een oude wagen (taxi) toegewezen. Onderweg deed ik het raampje open, maar de chauffeur gebaarde mij het weer dicht te doen, want het raampje zou eruit kunnen vallen. We reden Sharm el Sheik uit en kwamen in de woestijn van de Sinaï. Het was niet een zandwoestijn zoals ik mij dat voorstelde in de Sahara. Het waren bergen en heuvels met roodachtig gesteente. Crossend over een goed geasfalteerde weg, zagen wij zo nu en dan een Bedouïenenkamp en soms ook loslopende kamelen. Onze medepassagiers heetten Gert en Jan. De tocht was ongeveer 100 km en duurde langer dan een uur. De aankomst was in de late middag.

Inchecken, uitpakken en buurtverkenning. Bij de duikwinkel meldden wij ons voor de duiken van de volgende dag. Het ging om vijf begeleide en vijf vrije duiken. Na een kort hazenslaapje gingen wij kijken wat de keuken ons schaftte.

Het was een open buffet met warme en koude gerechten. Het eten was goed en heerlijk. Bij INMO werden geen alcoholische dranken geschonken. Dus dronken wij Spa, Jus d'orange of Cola. Wilde je bier of wijn, dan kon je terecht in het dorp.

INMO was op zich al een klein dorp: een bewaakte toegangspoort, een moskee, een duikwinkel en afsluitbare muurkasten, een zwembad met daaromheen de eettafeltjes, een restaurant, spoelbakken voor de duikuitrustingstukken, een overdekte duikpakken uithangplek, de receptie (met o.a. twee Nederlandse receptionistes) en dan nog de verblijfkamers. Het uitzicht vanuit onze kamer was grandioos: zicht op palmbomen en daarachter het strand, de zee en het huisrif. In de verte was Israël te zien.

De eerste duik was bij de vuurtoren onder leiding van Shadi, die later in de week zou worden vervangen door Muhammed. Beiden waren rustig, aardig en kundig. De vuurtoren was een eenvoudige duik, maar om te beginnen al mooi genoeg. De tweede duik was bij "The Islands": Zwemmen onder en tussen een aantal eilanden gevormd door koraal en uitzicht op een veelvoud van tropische vissen en een schitterende fauna. De derde en vierde duik waren bij een oase ten zuiden van Dahab. Op de heenweg werd de chef-kok met zijn potten, pannen en andere poespas bij een oase achtergelaten. Na een eerste duik van die dag keerden wij terug naar de oase, alwaar ons een barbecue wachtte. Een en ander was aangevuld met rijst en salades. De extra kosten voor die dag bedroegen $ 10. De tweede duik was net zo mooi als de andere duiken: Wij werden naar een veld van opstaande en wuivende zand-alen gebracht en werden rondgeleid in een gebied waar de "juvenal" (jonge) vissen volop aanwezig waren.

Vervolgens volgde een nachtduik bij de vuurtoren. Het was al sensationeel bij het begin. Honderden kleine visjes die ons omringden en langs onze wangen schuurden. Veel wuivende uitgewaaierde anemonen, die alleen 's nachts in alle schoonheid tevoorschijn kwamen. Tijdens een stop zwaaide de duikleider met zijn handen en fluorescerende deeltjes dwarrelden door het water.

De zesde en laatste begeleide duik was bij "The blue hole". Het werd een zeer imposante duik. Door een tamelijk smalle doorgang sprongen wij het water in en daalden naar ongeveer 16 meter diepte en vervolgden onze tocht op een maximale diepte van dertig meter naar the blue hole. Eenmaal over de drempel op plus minus 18 meter, kwamen wij terecht in een blauwe ruimte, zonder voor, achter, links en rechts zicht op herkenning van de kant. Alleen aan de belletjes kon je zien waar de oppervlakte zou moeten zijn. Gelukkig konden wij vertrouwen op onze gids Muhammed. Deze duik was inspannend en duurde langer dan normaal omdat wij tegen de stroom in zwommen. Onderweg zag ik een zeeduivel recht naar boven zwemmen. Barracuda's (+ 40 stuks) zwommen ons voorbij. Na de eerste tocht rustten wij uit in een met tentzeil overdekt eettaveerne. Na rust te hebben genomen, doken wij opnieuw de grote krater in. In spiraalvorm daalden wij naar maximaal dertig meter en in spiraalvorm gingen wij geleidelijk weer omhoog. Dit rondje in de krater kostte ons drie kwartier. Het was een schitterende ervaring. In de krater zwommen zes zeeduivels op een rij, barracuda's zwommen in scholen rond en de fauna was schitterend. Deze plek werd ook bezocht door snorkelaars, die slechts op enkele meters diep konden genieten van het geboden schouwspel.

Bij het huisrif maakten wij diverse afdalingen. Er was veel moois en schoons te zien. Ook maakten wij een nachtduik waarbij wij een flikkerend lampje als baken voor de terugkomst gebruikten.

Dahab zelf is een dorp van Bedouïenen. Een dorp met één lang gerekte straat vol winkeltjes. Naast het nuttigen van drankjes bij de barretjes en dranktentjes en het luisteren naar moderne muziek was er weinig te beleven. Bier en wijn waren er redelijk goedkoop (ten opzichte van bijvoorbeeld Sharm el Sheik).

Het eten bij INMO was goed verzorgd. Dit gold ook voor de klantgerichtheid bij de duikwinkel. Bij de eerste duik verloor ik mijn duikbril. Er werd mij een duikbril voor de resterende dagen geleend (gratis!). De kamers werden goed onderhouden. Het werd een duikvakantie om nog een keer te willen doen. Misschien dit jaar nog.

Op het vliegveld van Sharm kwamen wij Dennis nog tegen die in Sharm had gedoken. Ook hij was zeer enthousiast.

Na het ontwikkelen bleken de foto's, genomen met een wegwerpcamera, op diepte onderbelicht. Hierbij toch de foto's van INMO en de omgeving.