De eerste dag zijn we direct doorgereden naar onze tussenstop in Oostenrijk, volledig verzorgd door de ouders van Stefan. Na een voorlopig laatste nacht in een fatsoenlijk bed, vertrokken we ’s ochtends naar Kroatië. De doortocht door Slovenië verliep soepel en we waren dan ook lekker op tijd in Kroatië. Ons eerste verblijf was op het eiland Krk (nog onderdeel van Istrie). De camping was ongelooflijk druk en het stadje had wat weg van enkele Spaanse costa steden. Wij vonden het er een beetje te toeristisch en zijn daarom de volgende ochtend het eiland weer afgereden en langs de magistrale (de kustroute) naar het zuiden vertrokken.

De volgende plaats waar we onze tenten op zetten was in Zadar. In eerste instantie wilden we gaan duiken in de buurt, maar door de hevige wind die kwam opzetten werd ons dat afgeraden. We hebben ’s avonds de historische binnenstad nog bekeken en kregen op de camping bezoek van een piepklein zwerfkitten. Deze vond ons zo lief dat ie de hele nacht bij ons in de tent wilde slapen en op een gegeven moment zelfs perse tussen ons in wilde liggen in de binnentent. Tja, en dat is wel onweerstaanbaar…en dat vonden de vlooien ook van mij.

De volgende dag zijn we naar Trogir gereden. Trogir is een klein stadje op een schiereilandje dat doormiddel van een brug met het vasteland is verbonden. Het hele stadje is een Unesco monument en dat is begrijpelijk want het doolhof van kleine oude straatjes is echt heel erg mooi. De volgende dag stonden er twee duiken op het schema die we bij het Trogir Diving Center geregeld hadden. De organisatie van de duiken was prima en we mochten lekker met z’n drieën (Stefan, ik en mijn zusje) duiken volgens eigen plan.

Na 2 nachtjes Trogir wilden we wat  zuidelijk en via Split naar het eiland Vis. In Split bleek echter dat de boot pas laat in de middag zou vertrekken en dat we wel alvast met de auto in de rij moesten gaan staan. Hierdoor hebben we helaas Split niet echt kunnen bekijken, behalve vanuit de haven. Toen we ’s avonds eindelijk op het eiland Vis waren (ik had op internet gelezen dat het duiken daar subliem is) werd ons al snel duidelijk dat er geen camping op het eiland was. Tja, dat werd dus een appartement zoeken voor 4 personen om 8 uur s’ avonds. Uiteindelijk hebben we bij een bordje Zimmer frei maar eens een poging gedaan. Dat leverde problemen op omdat de Kroatische eigenares geen woord Engels of Duits verstond en wij maar niet duidelijk konden maken dat we twee kamers wilden in plaats van een. Gelukkig heeft een vriendelijke Italiaan ons uit de brand geholpen door een paar woordjes met haar te communiceren. Het eiland beviel ons verder zo goed dat we  er 3 nachten zijn gebleven. De natuur is daar nog heerlijk ongerept en de twee hoofddorpjes Vis en Komiza waren zeer gemoedelijk en hebben een leuke mediterraans/Romeinse uitstraling. Het duiken hebben we er geregeld via Issa diving centre. Omdat ze het behoorlijk druk hadden met teck-divers heen en weer te slepen naar wrakken op 60/70 meter diepte konden wij maar 2 duiken maken in 2 dagen. Gelukkig was het wel het wachten waard, want het zijn zeker hele mooie duikstekken. Het water was echt ongelooflijk helder en de rotsen waren mooi begroeid. Het leek erg veel op de Spaanse Costa Brava wat betreft leven, alleen vonden wij de rotsformaties in Kroatie veel mooier en ruiger. Helaas was er weinig grote vis en octopussen en langoestes waren er ook al niet meer te bekennen op een enkeling na. Niet zo gek, want we hebben bij meerdere restaurants aquaria gezien met opeengestapelde langoestes en kreeften.

Bij de tweede duik was ik de enige met camera en aangezien we een blue hole ingingen heb ik me vooral beziggehouden met het maken van foto’s. Voor dat we het wisten was de rest van de groep (op ons drieën na) al uit het zicht gezwommen, en wij zijn gewoon rustig verder gegaan. Toen we na een halfuurtje toch wel eigenlijk wel de groep op hun terugweg hadden moeten tegenkomen begonnen we een beetje te twijfelen. Wij zijn toen teruggedoken naar het beginpunt en er was geen boot te bekennen. Toen we doorhadden dat het een driftduik was zijn we maar een eindje weer gaan zwemmen en de boot kwam ons weer tegemoet. De anderen hadden al een kwartier op ons gewacht, en dat terwijl we maar net aan een uur (met zoeken naar de boot) gedoken hadden. De instructeur (die ooit het leger duikleiding gaf) vond dat we eigenlijk de discipline hadden moeten hebben om bij de groep te blijven. Toen we aangaven dat we de groep niet bij hadden kunnen houden, vooral omdat we aan het fotograferen waren, hield hij zijn mond verder dicht. Militaire duikinstructeurs kunnen soms wat doorschieten blijkbaar.

De bootreis terug naar Split nam jammer genoeg veel tijd in beslag en het weer was omgeslagen naar veel wind en regenbuien. We kwamen pas om negen uur ’s avonds aan op het vasteland en moesten nog een camping zoeken. We hebben toen een aardige camping gevonden bij Kastela. De zeven kastelen die er zouden moeten staan in die buurt waren niet meer dan een afgebrokkeld muurtje of een klein torentje. Omdat we al over de helft van de vakantie zaten hebben we besloten om niet zuidelijker te gaan richting Dubrovnik omdat dat nog 500 km rijden zou betekenen over de magistrale. We zijn dus maar weer richting noorden gegaan, en dit keer over de nieuwe snelweg. Na twee uur tevergeefs gezocht te hebben naar een oprit, besloten we om maar gewoon via de grindberm de weg op te gaan op een rustig stukje. Vanuit daar waren we binnen enkele uren op de volgende bestemming, namelijk Biograd.

Na alle grote campings af te zijn geweest kwamen we op een modderpaadje een heel klein campinkje tegen waar een vrouw en een man op hun stoelen buiten zaten naast een betonnen gebouwtje. Ze haalden ons in het Duits over om op hun camping te komen staan en dat hebben we dan maar gedaan. De enige andere gasten vertrokken die middag….

Dus we stonden daar op die camping, met aangrenzend een grindstrandje en de zee en er was die nacht helemaal niemand! We hebben een kamvuurtje gemaakt in een gevonden barbecue en heerlijk naar de (vallende) sterren zitten kijken. De campingmevrouw maakte het (luxe) sanitair meerdere keren per dag schoon, en ze had ook wel iets weg van een toiletjuf. Alleen de campingbaas patrouilleerde iets te vaak over zijn camping en vroeg ons dan ook met een bezorgd gezicht of er iets niet goed was toen we om zeven uur ’s ochtends uit de tent kwamen om een plasje te doen. Nou daar zit je dan niet echt op te wachten als je daar in je pyjama staat en heel nodig moet…

Vlak bij de camping zit ook een duikbasis en die bleek bij nader onderzoek onder Nederlandse leiding te staan. We hebben natuurlijk meteen een dagje duiken ingelast! De naam kwam me al bekend voor: “Bougainville”. Het bleek een duikbasis te zijn die zijn roots in Den Haag heeft. De duiken die we de volgende dag maakten waren echt fantastisch geregeld. Alle spullen netjes en veilig op de boot en de Nederlandse divemaster heeft elk buddypaar een uitgebreide briefing gegeven. De duiken zelf waren ook erg leuk. De eerste was op een grappig wrakje, en de tweede waren de overblijfselen van een oude vuurtoren onderwater te zien. Het stadje Biograd bleek verder niet zo interessant te zijn, maar we hebben wel belachelijk veel ijs gegeten daar. Het ijs is in Kroatië namelijk erg lekker en in verhouding niet duur. Tja, en op een vakantie mag je best eens gekke dingen doen.

De volgende dag zijn we landinwaarts gereden naar de Plitvice meren. We hebben een nacht op een camping gestaan en de volgende dag vroeg naar het nationalpark geweest. De bizar groene en blauwe meren worden omringt door talloze watervallen. We vonden het een heel mooi park en waren zeker niet teleurgesteld. Diezelfde middag nog zijn we teruggereden naar Oostenrijk om daar weer een nachtje in het huis te slapen. Het weer is toen weer heel slecht geworden en we waren uitermate blij dat we onze tenten niet op hoefden te zetten. Sowieso is de hele vakantie het weer ontzettend wisselvallig geweest. Het ene moment was het 30graden en zonnig en het andere moment regende het pijpenstelen en waren er spectaculaire bliksempartijen. Gelukkig is het weer mooi geweest tijdens elk van de 6 duiken die we hebben gemaakt en we hebben zeker wel genoten. Kroatië is echt een mooi land en als je er toch ben moet je zeker gaan duiken. Ik zou er best nog een keer naartoe willen, maar dan wel om specifiek Dubrovnik te bezoeken. Dat was het enige wat nog ontbrak aan de verder fantastische vakantie.