Denemarken midsummerdives 2009 Verslag

Het is alweer twee weken geleden dat wij met een bont gezelschap van Calypso zijn afgereisd.

Waarom bont? Heel simpel, het gezelschap bestond uit een ouwe man (Harry) ,een Poolse gastarbeider (Andrei) , een onbezonnen vrijgezel (Wilbert), een verliefde Noordwijker (Heiman), een snurkende reisleider(Albert) en een beginneling in het duiken (ikzelf). Ooh en dan waren er natuurlijk nog de twee dames (ina en Tiny) die graag de omliggende stadjes bezochten waarvan de mannen natuurlijk weer niet veel van hebben moesten.

Enfin Albert had hier het meest ervaring en mede met behulp van mijn mobiele labtop konden we redelijk het getij bepalen. Om eerlijk te zijn had ik meer verwachting van het kamperen en het bier dan van de onderwaterwereld daar maar al bij de eerste duik bleek dit niet terecht te zijn. Nergens heb ik zoveel krabben, zeesterren, anemonen en slakken bij elkaar gezien. Indrukwekkend en bovendien leerzaam daar mijn ervaring met de stroming nog niet bepaald alles is. De tweede dag hebben we o.a gedoken bij het enige wrak van het eiland en hoewel de meesten deze duik wat tegen vonden vallen heb ik hier enorm van genoten onder de deskundige leiding van Harry.

De laatste dag heb ik wederom met Harry een duik gemaakt die ik nooit meer zal vergeten. Officieel is het geen duik want de duik duurde 19 minuten en niet de benodigde 20 minuten. Eenmaal op 21 meter diep aangekomen besloot Harry het wat hoger op te zoeken. Echter we kwamen zeer onverwachts in een flinke stroming terecht, die mij in lichte paniek bracht. Maar gelukkig had ik Harry bij me, de rots in de branding. HAD bij me inderdaad want Harry’s inflator werkte niet meer en als een raket schoot hij omhoog. Tja, en dan zwem je daar als groentje moederziel alleen en begint het hartje toch wat sneller te kloppen in die harde stroming. Te snel ben ik omhoog gegaan om daar tot de conclusie te komen dat ik nog leefde en het zonnetje nog steeds scheen. Toen ik later Andrei ook alleen omhoog zag komen en mij luidkeels riep dacht ik, wellicht dat het nu dan gedaan is met Albert. Maar nee, wat bleek, Albert was nog gewoon onderwater en Andrei wilde alleen even vertellen dat hij een hele zak met mosselen bij elkaar had gespaard voor de barbecue.

Van duiken heb ik dan nog wel niet zo veel verstand dat geldt niet voor de barbecue. ’s Avonds heb ik het vuur lekker opgestookt en de luitjes een heerlijke vleesmaaltijd voorgeschoteld. Hier bij wil ik nog even vertellen dat Heiman net een hol vat is, ongelooflijk wat kan die eten zeg. Achteraf terug kijkend denk ik dat het wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar is. Het was namelijk niet alleen leerzaam maar ook oergezellig.

Oktober staat een minitripje Belgie gepland en je bent een rund als je niet mee kunt.

6 juli 2009, Richard Klinkenberg

Zie ook het stukje wat Albert geplaatst heeft